Inkooptopper | Eerst onderhandelen, dan feesten

Tussen 2012 en 2017 publiceerden Abe Goldman en John Weinstock bijna 300 strips onder de naam Inkooptopper. In deze strips deelden zij hun inkoopervaringen met humor en scherpte. Van leveranciersgedrag en interne verleidingen tot situaties waarin “het zo nu eenmaal gaat”.

Veel van die situaties zijn ook vandaag de dag nogherkenbaar. Daarom brengen we de komende periode met regelmaat een strip uit het rijke Inkooptopper‑archief opnieuw onder de aandacht, telkens met een vertaling naar de huidige praktijk.

In deze editie staat de buitenlandse trip centraal: een strip over invloed, verleidingen en professionele afstand.

‍

De visie van Abe en John

 Volgens Abe Goldman en John Weinstock is de inkoopfunctie de afgelopen jaren sterk geprofessionaliseerd. Inkopers zijn bewuster geworden van hun rol en hun verantwoordelijkheid en laten zich steeds minder gemakkelijk beïnvloeden door leveranciers.

Maar professionalisering is geen garantie dat beïnvloeding niet meer voorkomt. Ook vandaag de dag zijn daar nog voorbeelden van te vinden. Zeker wanneer andere, aan inkoop gelieerde afdelingen betrokken zijn, zoals technische of ondersteunende teams. Zij hebben vaak minder gevoel bij dit spanningsveld en kijken vooral naar de samenwerking of de inhoud.

De strip laat zien hoe dat kan uitpakken. Een buitenlandse audit bij een nieuwe leverancier, een uitnodiging om alvast te komen eten en drinken, en de gedachte om de zakelijke gesprekken later wel te voeren. De volgorde lijkt onschuldig, maar is dat niet.

Daarom blijft de bekende slogan van kracht: eerst onderhandelen en dan feesten. Zeker binnen de publieke sector geldt dat alles proportioneel moet zijn en altijd uitlegbaar moet blijven.

De visie van Marc Brugman

 Het blijft bijzonder hoe snel je je door sfeer en gastvrijheid laat meenemen. Zeker als je in een andere omgeving bent, misschien zelfs in een ander land. Voor je het weet ben je minder bezig met waarom je er bent en meer met het moment zelf. Het gesprek wordt losser, de afstand kleiner, en “zaken doen” schuift ongemerkt op richting “gezellig meedoen”. Dat is niet per se verkeerd, maar wel iets om alert op te blijven.

Goede relaties zijn belangrijk in het inkoopvak, daar bestaat geen twijfel over. Tegelijkertijd is dit precies de reminder die we af en toe nodig hebben: hoe prettig de setting ook is, je rol en verantwoordelijkheid veranderen niet. Professioneel inkopen vraagt om scherpte, juist op momenten dat alles ontspannen en vriendelijk voelt. Eerst de inhoud, de afspraken en de kaders helder krijgen, en pas daarna ruimte voor de socialekant. Want gezelligheid is mooi, zolang je zelf blijft bepalen wanneer en waarvoor.