Het inhuurvolume van Nederlandse overheidsinstellingen ligt gemiddeld rond de 15%. Anders gezegd: 15% van de loonsom werd uitgegeven aan het inhuren van extern personeel. Elke week zijn er diverse inhuuraanbestedingen te vinden op TenderNed. De segmentatie van inhuur bij gemeenten is als volgt: 45% gedetacheerden, 24% uitzendkrachten, 14% zzp’ers en 13% payrolling.
Hoe Nederland zich verhoudt tot andere Europese lidstaten is lastig te bepalen, omdat deze cijfers niet voorhanden zijn. In enkele Europese landen ligt het inhuurpercentage op 0%, aangezien wetgeving bepaalt dat alleen medewerkers met een ambtenarenaanstelling werkzaamheden mogen uitoefenen (onder gezag).
Hoe werven Nederlandse overheden?
In de praktijk wordt er via verschillende (juridische) kanalen ingehuurd. De bekendste drie vormen zijn: het instellen van een Dynamisch Aankoopsysteem, een brokerdienstverlener contracteren of het sluiten van een raamovereenkomst (met één of meerdere partijen). Ten aanzien van de raamovereenkomst valt in de praktijk het nodige op, te weten:
- Vooral kleine en middelgrote overheden kiezen nog regelmatig voor 1 raamcontractant;
- In sommige sectoren (zoals ICT-inhuur en onderwijs) wordt er vaker gekozen voor meerdere raamcontractanten;
- Wanneer er reeds één contractant is gecontracteerd, dan heeft deze leverancier een grote kans om weer als enige (her)gecontracteerd te worden.
Dit laatste is enigszins opvallend. Natuurlijk, het hebben van één aanspreekpunt is prettig, maar dit voordeel heeft minstens zoveel nadelen.
Meerdere detacheerders inhuren loont
Meerdere detacheerders betekent een groter netwerk van professionals. De kans op meer aanbod is groter. Daarnaast heeft een detacheerder niet altijd een prikkel (incentive) om de beste kandidaat naar voren te schuiven: er zal vaak een economische afweging worden gemaakt. Deze prikkel ontstaat wel wanneer er meerdere contractanten zijn en kandidaten worden aangeboden vanuit ‘minicompetitie’. Deze minicompetities stellen de overheid in staat om op basis van prijs/kwaliteit de beste kandidaat van de verschillende leveranciers te kiezen. De kans op geen kandidaat is ook groter, aangezien de (enige) raamcontract geen hete adem voelt van een concurrent. Tot slot voorkomt je als organisatie aan het einde van de looptijd van de aanbesteding een vendor lock-in. Dat zit als volgt: gedetacheerde medewerkers kunnen in de praktijk niet zomaar worden overgenomen door de concurrent. Goed presterende inhuurkrachten verlaten dus de organisatie. Al met al genoeg redenen om meerdere partijen te contracteren.
